Half werk is geen werk


OPEN BRIEF  RESULTAAT ACTIE TIJD VOOR DKO

 

 

Hallo iedereen,

 

de voorbije maand was een intense periode die ons heeft doen inzien hoe complex de materie rond het DKO is binnen het onderwijs en de politiek.

De beslissing van de overheid samenvatten in enkele kernachtige zinnen zou niet het juiste licht werpen op deze situatie. Daarom dit uitgebreide en zo genuanceerd mogelijke verslag met 2 persoonlijke bedenkingen.

 

Vorige week woensdag stelde de minister het nieuwe nooddecreet of Corona VII decreet voor i.v.m. de steunmaatregelen voor het volwassenenonderwijs en het DKO, in het Vlaams parlement. Op donderdag 29 april was er tijdens de onderwijscommissie nog mogelijkheid tot het stellen van vragen.

 

De kans was klein dat er ook compensatiemaatregelen zouden worden voorzien voor de leerlingen. Daarom hebben we nog alle volksvertegenwoordigers aangeschreven met de vraag de situatie van de leerlingen te bepleiten en extra steun te vragen. En tot onze grote vreugde hebben ze dit ook gedaan! Bijna alle partijen uit de oppositie hebben geprobeerd druk te zetten op de voorgestelde maatregelen. Helaas waren er geen oren naar een extra jaar voor de leerlingen. 

 

Toch merken we dat onze campagne zeker heeft bijgedragen tot het verhogen van de druk op de minister om eindelijk met compenserende maatregelen over de brug te komen. Maatregelen die al sinds vorig jaar meermaals door het werkveld, OVSG, Denkbeeld en Verdi vroegen werden aangevraagd. 

 

Ook al is er geen directe steun voor de leerlingen uit de bus gekomen, toch voorziet het decreet in goede structurele noodmaatregelen die vooral de academies helpen die zwaar getroffen zijn. Zo wordt 95% van  alle bestaande leraarsuren gevrijwaard. Dit heeft als gevolg dat noodlijdende academies toch min of meer met dezelfde urenbezetting kunnen blijven werken. Op die manier kunnen ze  ook het komende academiejaar dezelfde keuzemogelijkheden en kwaliteit blijven aanbieden en extra uren inrichten om de opgelopen achterstand van dit jaar deels in te halen.

 

Voor academies die slechts deels, nauwelijks of geen verlies hebben geleden, zijn er geen extra uren voorzien en moet elke academie op zich een oplossing vinden om de achterstand van de leerlingen weg te werken.

 

We zijn tevreden dat de noodlijdende academies zeker worden geholpen en dat er een extra inspanning is gedaan om budget te voorzien voor het behoud van de bestaande uren, ook al is het leerlingenaantal achteruit gegaan. Dus onrechtstreeks komt dit wel een beetje ten goede van de leerlingen. 

 

Daarnaast drongen verschillende partijen van zowel de oppositie als de meerderheid er bij de minister op aan om een reclamecampagne op te starten om het DKO extra in de kijker te plaatsen en zo nieuwe leerlingen aan te trekken voor deze unieke vorm van onderwijs.

 

 

Maar toch is het een magere troost. Het is wrang om te zien dat de leerlingen, die inschrijvingsgeld hebben betaald en die ondanks de huidige situatie zich toch hebben ingeschreven, geen steun hebben gekregen. De overheid lijkt niet te beseffen dat vooral de groepen die al in de academies zitten de grootste motor en de beste ambassadeurs zijn van dit onderwijs. 

De huidige noodmaatregelen voelen dan ook aan als een nieuwe steunbeer tegen een oude muur. Ze werken slechts tijdelijk en pakken het echte probleem eigenlijk niet aan. Want wat als corona ook volgend jaar blijft aanslepen en de leerlingen van nu het niet zien zitten om zich opnieuw in te schrijven voor een nieuw kwakkeljaar?

 

Op de vraag waarom geen extra jaar mogelijk was, werd er aangehaald dat dit budgettair niet mogelijk was binnen het huidige financiële kader en dat het zou leiden tot een verkeerd signaal bij de leerlingen. Dit antwoord liet ons achter met 2 persoonlijke bedenkingen.

 

1. Waarom krijgt onze sector die sinds de invoer van het nieuwe decreet groeit en volgens de statistieken tegen 2024 nog verder zal groeien geen extra financiële middelen? 

In een maatschappij die steunt op principes van economische groei, is dit zeer vreemd. Eigenlijk verstaan wij uit deze houding dat het DKO niet wordt beloond voor zijn groei, integendeel, het wordt afgestraft! Want we moeten het ondanks die groei met steeds minder middelen doen of we moeten die middelen maar ergens anders zien te halen, bij bijvoorbeeld de lokale overheden. 

 

Ondanks dat door het kabinet van onderwijs bij hoog en bij laag het tegendeel wordt beweerd, zien wijzelf en de oppositiepartijen deze beweging als niets anders dan besparingen. 

 

Ondanks de groei, moeten we afremmen. Is het omdat we geen directe economische return of nutswaarde kunnen voorleggen aan het Rekenhof? 

Nochtans vormt de groep leerlingen van het DKO een zeer grote participant in het sociale en culturele leven. Deze groep draagt bij tot het genereren van inkomsten voor de culturele en toeristische sector en ze vormt met haar projecten mee het cement voor de sociale cohesie. 3 elementen die zeer belangrijk zullen zijn voor het terug op gang trekken van cultuur en maatschappij na de coronacrisis. Daarenboven wordt het DKO, zeker nu met het verminderen van de kunstvakken in het middelbaar, een nog belangrijkere speler in het vormen van de kinderen en jongeren van vandaag als de cultuurmakers en -participanten van morgen. Maar hoe gaan we die taak volbrengen als ook hier minder budget voor wordt vrijgemaakt?

 

 

2. Waarom zou een extra jaar zonder verlies van studiewaarde een verkeerd signaal zijn naar de leerlingen? Volgens minister Weyts en Mevrouw Krekels zou het verlenen van een extra jaar de perceptie voeden bij de leerlingen dat hun jaar en de begeleiding van de leerkrachten tevergeefs was. Het zou volgens hen bijzonder onprofessioneel zijn dit signaal te geven. Maar tegelijkertijd rekenen ze er wel op dat de leerkrachten zo professioneel zijn om hun leerlingen juist in te schatten en indien nodig te laten dubbelen. Het feit dat een dubbelaar slechts nog voor de helft wordt meegeteld, mag volgens hen deze keuze niet in de weg staan. 

De minister en mevrouw Krekels laten uitschijnen dat we als leerkrachten dus een faire keuze hebben. Nochtans weet elke lesgever sinds het nieuwe decreet dat het dubbelen van een leerling als gevolg heeft dat het meegetelde leerlingenaantal in de academie daalt en bijgevolg dus ook de lesuren van jezelf en je collega's daarmee op de helling komen te staan. Is dit een faire keuze? Überhaupt een keuze?  

 

Deze reactie van de minister Weyts en mevrouw Krekels bewijst hoe weinig voeling ze hebben met het feitelijke werkveld. Maar ook hoe wereldvreemd hun reactie is. Laten we de redenering eens omkeren. Wat zou de minister doen als hij in een vergelijkbare situatie wordt geplaatst? Wat zou Ben Weyts doen als hij bij het tegenstemmen van elke wet weet dat dit leidt tot de vermindering van zijn kiespubliek en de dotaties aan zijn partij? Zou hij dan ook zo professioneel zijn om tegen te stemmen?

 

En laten we een kat een kat noemen. Als we worden aangemaand om professioneel te zijn, dan zouden we heel veel van onze studenten moeten tegenhouden, want met slechts 30% effectief atelier of contactonderwijs in richtingen zoals keramiek, grafiek, koor, samenspel, dans, mixed media, beeldhouwkunst,, drama, .... kan je nooit voldoen aan de vooropgestelde doelstellingen. Maar als we zo professioneel handelen, zitten we in het academiejaar 2022-2023 met de gevolgen. Gevolgen die niet door de overheid zullen worden ondersteund. De argumentatie van de overheid zal dan zijn dat we maar beter hadden moeten nadenken want dat zijn nu eenmaal de spelregels van het nieuwe DKO-decreet.

 

Het is dan ook bijzonder ontgoochelend te moeten horen dat de minister niet vindt dat een stelselmatig tekort aan lesmomenten sinds maart 2020 niet kan of mag bestempeld worden als tevergeefs of verloren jaren. Het toont nogmaals zijn onwetendheid over hoe dit schoolsysteem werkt en hoe weinig vertrouwen hij stelt in de professionele beoordelingsvermogen van de directies en het lerarencorps.

 

We hebben geen keuze! Ongeacht wat we beslissen, onze keuze leidt steeds tot de achteruitgang van ons leerlingenaantal en de afbouw van ons unieke onderwijsvorm. Als we niet betere zouden weten, zouden we bijna denken dat het vasthouden aan de regel die zorgt dat een dubbelaar nog maar voor de helft mee wordt geteld, erop is gericht om het idee van levenslang leren niet te lang te maken, om het professionele oordeel van de leerkracht te bemoeilijken en vooral om op onzichtbare wijze te besparen op deze vorm van onderwijs.

 

Het goede aan deze situatie is dat het de perversiteit van deze regel eindelijk voor iedereen zichtbaar maakt en toont in welke moeilijke, haast onmogelijke, keuzesituatie de leerkrachten en academies gevangen zitten. Dit zet aan om na te denken over het nut en de reden van deze vreemde regel die ons sinds het nieuwe DKO-decreet in een wurggreep houdt.

 

Het laatste woord is hier dus duidelijk nog niet over gezegd en we beseffen dat waakzaamheid geboden is. 

 

Een ding is zeker, we hebben vastgesteld dat we in 1 maand tijd bijna 12.000 mensen hebben kunnen mobiliseren, dat de wil om van zich te laten horen zeker leeft in het DKO en dat de roep te horen was tot in het parlement. Het geeft ook hoop te zien dat het thema DKO meerdere politici beroert. 

 

Daarom houden we ook volgend jaar de vinger aan de pols en wachten af wat er komt.

 

Als het nodig is, doen we graag terug beroep op jullie stem.

 

 

Met vriendelijke en alerte groeten,

 

het Tijd voor DKO-team

Beste Mijnheer de Minister, 
Beste Mijnheer Weyts,

onlangs verkondigde u dat onderwijs een fundamenteel basisrecht is. Een uitspraak die we maar al te graag toejuichen, want of je nu een kind, jongere of volwassene bent, leren doet inderdaad beroep op één van onze menselijke basiseigenschappen, nl. onze nieuwsgierigheid.

 

Op vlak van onderwijs zijn we gezegend in ons land. We kunnen levenslang leren, niet alleen talen, wiskunde, wetenschappen of economie maar ook vele vormen van kunst en cultuur. Ons land is trouwens een unicum op dat vlak. Overal ter wereld wordt er met grote ogen gekeken naar ons deeltijds kunstonderwijs en haar uitermate toegankelijk, kwalitatief en democratisch karakter!

 

Wij maken er zelf graag en met veel enthousiasme gebruik van sinds het nieuwe decreet het aanbod alleen nog maar heeft doen toenemen. Het leerlingenaantal is daarom ook gevoelig gestegen tot wel 200.000!

 

Maar er is reden tot bezorgdheid, grote bezorgdheid, die ons aanspoort om u deze brief te schrijven!

 

De uitbraak van corona brengt ons recht op onderwijs steeds meer in het gedrang.

Ten eerste hebben we het gevoel dat het Deeltijds Kunstonderwijs bij beslissingen steeds als laatste aan bod  komt en ten tweede vaak de zwaarste maatregelen opgelegd krijgt.

Dit begint een ander recht in het nauw te drijven, nl. het recht op kwalitatief onderwijs. Vooral wij, de groep jongeren en volwassenen, hebben de gevolgen van de maatregelen tot nu toe het meeste gevoeld.

 

Sinds maart vorig jaar zijn onze lesmomenten gehalveerd, gevierendeeld of afgelast. We hebben nauwelijks nog de mogelijkheid om te kunnen werken in goed uitgeruste ateliers of repetitieruimtes met de broodnodige persoonlijke en volwaardige begeleiding.


Begrijp ons niet verkeerd, we verstaan de noodzaak van de strikte maatregelen ten zeerste. De leerkrachten en de directies doen hun uiterste best om goede alternatieven te bieden op afstand. Maar dit digitale kader vervangt onmogelijk de klank van een repetitieruimte, de accommodatie van een keramiekatelier, de noodzakelijke ruimte van het danslokaal,…. Ook de inspirerende en spontane interactie met de leerkrachten, de medestudenten, een jury of een publiek blijft achterwege.


Het beperkte aantal contactmomenten in de academie, het tekort aan materiaal en begeleiding tijdens thuisopdrachten zorgen ervoor dat we ook dit jaar achterop geraken in het bereiken van de doelen die het leerplan vooropstelt.

Als de situatie en de daaraan gekoppelde maatregelen de komende maanden dezelfde blijven dan zullen we op het einde van het jaar niet klaar zijn om voor een jury te komen. Ons werk zal ook deze keer niet voldoen aan de vooropgestelde doelen.

Zelfstandige ondernemers worden door de overheid ondersteund door compenserende maatregelen zoals broodnodig blijkt. Leerlingen van het CVO kregen vorig schooljaar compensatie voor de verloren lestijd. Toch blijft elke vorm van ondersteuning voor onze onderwijsvorm uit. Het is zelfs zo erg dat we niet kunnen dubbelen omdat de school dan gesubsidieerde leerkrachturen verliest.

We hebben betaald voor een kwalitatieve opleiding maar verliezen onze leertijd, kunnen onze competenties niet halen en krijgen geen compensatie. We voelen ons dan ook steeds meer in de steek gelaten.

 

Daarom deze brief, daarom deze oproep, Mijnheer de Minister. Geef en bescherm ons recht op kwalitatief onderwijs. 

 

1. Wij willen geen terugbetaling van het inschrijvingsgeld maar wel meer tijd! Meer tijd om ons artistieke proces naar behoren te kunnen ontwikkelen en voltooien zodat we het verloren jaar nog kunnen inhalen. Zorg dat we geen verloren "Corona-generatie” worden!

2. Geef ons een extra jaar zonder dat we onze studiepunten verliezen, zonder dat we maar voor de helft meetellen voor de berekening van de leerkrachturen.

3. Bevries de leerkrachten hun uren voor de komende 2 jaar. Zo kan de broodnodige en kwalitatieve begeleiding gegarandeerd blijven. (Een verduidelijkende noot bij punt 3 vindt u hier).

 

Maar er is nog meer! Meer dan ooit wordt duidelijk dat het kunstonderwijs, naast het ontwikkelen van artistieke vaardigheden en competenties, ook een zeer sterke sociale component heeft die ons helpt om mentaal sterk en weerbaar te blijven.

De academie is een toevluchtsoord om overeind te blijven in deze moeilijke en barre tijden, voor zowel de kinderen als voor ons, de jongeren en de volwassenen. We hebben het laatste jaar al enorme inspanningen geleverd en zijn nu de kwetsbaarste en meest vatbare groep voor eenzaamheid en depressie.

 

Alle leerlingen van het DKO een extra jaar bieden zou niet alleen ten goede komen van de kwaliteit van uw onderwijs maar ook van onze mentale gezondheid en veerkracht. Het zou ons op zijn minst een sprankeltje hoop bieden.

 

Mijnheer de Minister, mijnheer Weyts, GEEF ONS MEER TIJD!

 

Dank voor uw aandacht!

Getuigenissen

Frank

Wim

Myriam

Luna

Alwin

Ook zij steunen ons

Philippe Van Cauteren 

Frederik Sioen 

Pascale Platel 

Ingeborg

Wim Opbrouck

Phara de Aguirre

Jan Matthys

Griet Dobbelaere

Prof.dr.Koen Van Landuyt

Mee campagne voeren?

Wil je mee campagne voeren? Download dan de campagnebeelden via onderstaande knop. Print ze af, verdeel en hang ze op in de stad en op je academie. 
Laten we samen onze stem horen!